Merhaba sevgili okurlarım, bugün size kendi doğduğum halen toprağının kokusuna kurban olduğum köyümü anlatacağım. Bizler bir kültürün farklı renkleriyiz, aynı coğrafyada yaşarken hepimizin geçmişe dair kökleri ve değerleri var. Afyon Şuhut Bozan Köyü de bu değerleri, gelenek ve görenekleri halen yaşatmaya çalışan bir Alevi köyü. İsterseniz size biraz köyümüzün geçmişinden bahsedeyim.
Bozan Köyü Afyon ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir Alevi Türkmen köyüdür. Köy, 1071 yılından sonra Orta Asya’nın güneyinden göç eden Akhunlara bağlı Halaç Türkmenleri tarafından kurulmuş.
Alparslan’ın 1071 yılında Malazgirt Savaşı’nda Bizans ordusunu yenmesiyle Anadolu’nun kapıları açıldı. Yoğun Selçuklu akınları sonunda Emir Sanduk ve Emir Afşin Komutasındaki Ordular Afyon bölgesini fethetmişler. Şuhut 1077 yılında Bizanslılardan alınmış. Miryakefalon Savaşı ile Şuhut tamamen Türkmen yurdu olmuş. Bundan sonra da Türkmen köyleri yavaş yavaş kurulmaya başlamış. Bozan Köyü de bu kurulan köylerden biri ve nitekim köylüler de kendi tarihlerinden söz ederken, 800 yıllık bir geçmişten bahsetmektedirler.
Köy halkı Asker uğurlama törenleri, gelin alayları, düğün törenleri, kıyafetleri, türbe ziyaretleri, kurban adakları, bayramlaşma törenleri, gelenekleri, görenekleri, yaşam tarzları, deyişleri, türküleri ve halk ozanları ile Orta Asya Türk Kültürünü hala devam ettirmekte…
Muharrem ayı içerisinde yaslarını tutan ve hep beraber okunan kitaplar ile mersiyelerin gönülden döküldüğü birlik ve beraberlik içerisinde bir huşu ile Matem-i Muharremi anan hoşgörünün en güzel örneğini sergileyen Bozan Köyü’ne yolu düşen herkesi bekleriz… Köy odalarında hali hazırda Tanrı misafirlerini ağırlayan bir sokum ekmeği gönül dostlarıyla paylaşan köyüme sonsuz saygı ve sevgilerimle. Ekmeklerini bizimle paylaşan, sevgilerini katık eden toprağıma Afyonuma, Şuhut’uma, Bozan’ıma aşk ile…






BENİM KÖYÜM
Baharda şenlenir bağı, bahçesi
Kokusu başkadır benim köyümün
Unutturur adama gamı, kederi
Havası başkadır benim köyümün
Akşam olur herkes döner evine
Can kurban inan ki benim köyüme
Gülabi’nin torunları derler bizlere
Özü başkadır benim köyümün
Yeşil yeşil meşeleri var dağında
Meyve ağaçları çiçek açar bağında
Her çeşit otlar yeşerir toprağında
Yeşili başkadır benim köyümün
Köyümün kenarından akar çayı
Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı
Unuttum sanma orda olmayı
Dostluğu başkadır benim köyümün
Yaz gelince çıkarlar yaylaya
Gurbetçiler hasretle döner sılaya
Benden selam olsun Aziz Ağa’ya
Sevgisi başkadır benim köyümün
İbrahim SEVİNDİK
Sevgili Şehriban abla yazınızı çok beğendim ellerinize sağlık. Sayfanıza Alevi kökenli Sevgili Şairimiz İbrahim Sevindik üstadın
çok güzel bir köy şiirini ekledim. Sağlıcakla kalın selamlar.